Billy Corgan'ın sanat hedefleri 1995 yılında yayınlanan Mellon Collie And The Infinite Sadness albümüyle en yüksek seviyesine ulaştı. İki plaktan oluşan bu ambisiyöz proje, Smashing Pumpkins'in kümülatif yaratıcılığının bir açılımı olarak kabul ediliyor.
Albüm, 1970'lerin etkisini taşıyan grand bir sanatsal girişim olarak değerlendiriliyor. Bu türden bütünlüklü çift albüm projelerinin günümüzde nadirleşmesinden dolayı, Mellon Collie And The Infinite Sadness, müzik tarihinde son örneklerinden birisi sayılıyor ve müzisyenlerin çalışmalarının derinliğini gösterme noktasında bir referans haline gelmiştir.
Kaynak: Louder